tag:blogger.com,1999:blog-39147729730296287142012-02-16T18:38:54.947+01:00trudna do zdefiniowania. pomiędzy czarnym a białym. zwyczajnie kolorowa.kajahttp://www.blogger.com/profile/13230058845228299166noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-3914772973029628714.post-7460234037773829592010-10-18T22:15:00.000+02:002010-10-18T22:15:24.137+02:00pamiętasz? tą chwilę wczorajszą, w którą zawinęłam Ci kanapkę na śniadanie?<br />bo wiesz, ja chcę być dla Ciebie chlebem powszednim, <br />chcę być złapanym w siatkę motylem. <br />chcę być w zwykły sposób niezwykła. <br />niezwykła tylko dla Ciebie. <br />spowszedniała, przeciętna dla reszty. <br />chcę udowadniać samej sobie, że potrafię kochać. <br />a potem być głaskaną za uchem - jak kot - i mruczeć, <br />że wiem, że Ty mnie też. <br />i pić herbatę z dużego kubka. <br />stukać obcasem w chodnikową płytę, <br />jak duża dziewczynka <br />i martwić się tylko o dziurawą kieszeń. <br />i łudząc się, że nie zapomnisz chwili wczorajszej, <br />zawijam Ci w nią kanapkę na śniadanie <br /><br />rozkochajmy się nawzajem.<br />- przez żołądek do serca, dasz wiarę?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3914772973029628714-746023403777382959?l=kaajko.blogspot.com' alt='' /></div>kajahttp://www.blogger.com/profile/13230058845228299166noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3914772973029628714.post-11848329469566887962010-09-02T17:37:00.000+02:002010-09-02T17:37:17.223+02:00Pilnie poszukuję trafnej definicji miłości. Takiej bez tych zbędnych motyli w brzuchu, bez mięknących kolan. Bez potrzeby picia herbaty z jego kubka, bez pocałunków, tęsknoty podczas pożegnania. Bez snów, marzeń, bez chemii, iskrzenia. Pilnie poszukuję trafnej definicji miłości. Takiej bez tych wszystkich zbędnych banałów, które już mam. I które czynią mnie tak cholernie szczęśliwą.<br /><br />Niewiarygodne jak zmieniają się priorytety. Kiedyś marzyłam o byciu czyjąś księżniczką/słoneczkiem/kotkiem/miśkiem, o pocałunkach przy zachodzie słońca, o słonecznikach w środku zimy. O tym całym byciu lekką, noszoną wśród chmur na jednym palcu, o zapewnianiu o miłości, żarliwości, o wzbudzaniu zazdrości. Teraz trzymam go mocno za rękę, już nie wpatruję się w jego rzęsy, ale podążam za jego wzrokiem. Teraz widzę, jak on zmniejsza swój krok, żebym mogła podążać jego śladem. Teraz kiedy on upadnie, nie wyciągam już ręki, ale przewracam się z nim i razem z nim wstaję. I tylko picie herbaty z jego kubka przypomina mi o tych dawnych przyzwyczajeniach, które sprawiły, że z zauroczenia stworzyliśmy coś, co chyba jest miłością. Chociaż mówię o tym nieśmiało. Bo pilnie poszukuję trafnej definicji miłości.&nbsp;Takiej bez tych zbędnych motyli w brzuchu, bez mięknących kolan.&nbsp;Takiej bez tych wszystkich zbędnych banałów, które już mam. I które czynią mnie tak cholernie szczęśliwą. Tak cholernie szczęśliwą dziewczyną swojego chłopaka.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3914772973029628714-1184832946956688796?l=kaajko.blogspot.com' alt='' /></div>kajahttp://www.blogger.com/profile/13230058845228299166noreply@blogger.com1